TATRY WYSOKIE - PRZEWODNIK TOPOGRAFICZNY

TOM 22

Grań Główna pomiędzy Przełęczami Kołową i Śnieżną wraz z graniami bocznymi (Jastrzębia, Kołowa, Bździochowa, Barania i Czarny Grzbiet), za wyjątkiem Spiskiej Grani odchodzącej od Wyżniego Baraniego Zwornika. Tę opisuję jedynie do Baraniej Przełęczy. Tak więc w skrócie rozdział dotyczy szczytów Kołowego, Czarnego i Baranich Rogów.


Poniżej opisane ujęcia z różnych kierunków. Na pierwszym rysunku przedstawiłem schematyczny przebieg grani i żlebów, na drugim schemat wszystkich opisanych wierzchołków i przełęczy. Trzeci rysunek ukazuje schemat miejsc, z których wykonywano opisane panoramy. Niżej miniaturki ujęć. Wszystkie miniarurki mają swe odnośniki do panoram większych rozmiarów.


W niniejszym opracowaniu, za względu na kilka błędów występujących w WHP, a także ubogość innych źródeł, na wprowadzenie kilku uściśleń i poprawek w stosunku do W.H. Paryskiego. Tak więc:
- Z uwagi na niekonsekwencję w nazewnictwie Kołowego Chłopka i nazywanie tym mianem dwu różnych obiektów, a także nazwanie Czarnym Przechodem miejsca, które absolutnie nie mogło służyć, jak można przeczytać, dawnym pasterzom, postuluję wprowadzenie Wyżniego Kołowego Chłopka oraz Wyżniego Czarnego Przechodu (w miejscu rzeczywistego wygodnego przejścia grani.
- Za Andrzejem Marciszem obłe wzgórze leżące w głównej grani, nazywane Beranią Kazalnicą proponuję nazwać Turnią Stolarczyka, a wychodzącą z niej krótką grań zakończoną urwiskiem właściwą Baranią Kazalnicą.
- Przełączkę za Baranim Mnichem musiałem podzielić na dwie przełęcze - Skrajną i Zadnią, gdyż tak wynika to z ukształtowania terenu
- Pozwoliłem sobie nazwać dwie wybitne turnice w północnej grani Bździochowej Kopy jako Niżni i Wyżni Bździochowy Ząb, a także kilka nienazwanych obiektów w Baraniej Grani.



Strona powstała we współpracy z

Andrzejem Marciszem.

Korzystałem również z materiałów Michała Kasperczyka i Krzysztofa Krowickiego






























Kilka co ciekawszych, nieopisanych zdjęć omawianego rejonu Tatr: